wspólnota polska

POLNISCHE GEMEINSCHAFT
DROSS

Aktualności

25-rocznicy odprawiania Mszy Św. w j. polskim

Wspólnota Polska w Dross

serdecznie zaprasza na uroczystą Eucharystię z okazji 25-rocznicy odprawiania Mszy Sw. w j. polskim, która odbędzie się w niedzielę 15.11.2020 o godz. 11:30 w kościele pod wezwaniem M.B.Fatimskiej w Dross.

Msze Sw. w intencji Polaków tworzących naszą wspólnotę celebruje Ks. Rektor Misji Polskiej w Wiedniu P. Zygmunt Waz CR.

Msze Święte

W związku z trwającą nadal pandemią koronawirusa prosimy o dostosowanie się do zaleceń służb sanitarnych.

Corona: Kościół i związki religijne zaostrzają środki:

od 09.10.2020 podczas calej Mszy wymagane sa maseczki.

Stare Info:

W związku ze wzrostem zachorowań w całej Europie, zaleca się przyjmowanie Komunii św. na rękę.

Przy wejściu i przy wyjściu z kościoła, proszę ubierać maseczki.

Zachowajmy tez bezpieczną odległość miedzy sobą.

 

Rozszerzone ramy uczestnictwa w nabożeństwach od 24 lipca w diecezji St.Pölten.

Jak już poinformowano osoby odpowiedzialne w parafiach, od piątku 24 lipca 2020 roku obowiązują następujące punkty:

Wszystkie osoby muszą nosić maseczki na usta i nos, jeśli poruszają się swobodnie w kościele lub sali modlitw.

W przypadku osób uczestniczących w nabożeństwie dotyczy to wchodzenia i wychodzenia z kościoła.

Podczas przyjmowania Komunii nie wypowiadamy na głos słów „Ciało Chrystusa - Amen”.

Należy pamiętać o zachowaniu minimalnej odległości.

Z A P R A S Z A M Y

Nasz Kościół jest codziennie otwarty i można się w nim modlić oraz adorować Najświętszy Sakrament.

Dokładnych informacji udzielamy:

Tel.: 0 676 826633401

Mail: pfarramt.dross@aon.at

https://www.dsp.at/dioezese-st-poelten/artikel/2020/covid-19-rahmenordnung-bringt-weitere-erleichterungen-bei

Niedziela Narodów

Niedziela Narodów 27.09.2020

Serdeczne zaproszenie na wspólne świętowanie w katedrze w St. Pölten o godz. 10:00

z ks. Biskupem Dr. Alois Schwarz.

Po uroczystej Mszy św. skromna Agapa.

Polskie Sanktuarium Narodowe na Kahlenbergu

Serdecznie zapraszamy 13 września 2020 roku na uroczyste obchody 337 rocznicy Odsieczy Wiedeńskiej i 37 rocznicy obecności na Kahlenbergu Świętego Ojca Świętego Jana Pawła II w roku 100 rocznicy Jego urodzin.

Oprócz dorocznej celebracji tych doniosłych dla Polski wydarzeń, będzie to również wyjątkowa chwila ogłoszenia Świętego Jana Pawła II i sióstr Świętej Marii Urszuli Ledóchowskiej i Błogosławionej Marii Teresy Ledóchowskiej patronami Polonii w Austrii. Uroczystości będzie przewodniczył nuncjusz papieski w Austrii arcybiskup Pedro López Quintana.

10.00 – Msza Święta poprzedzona złożeniem wieńców pod pomnikiem Króla Jana III Sobieskiego

11.30 – dożynki

Z błogosławieństwem i serdecznymi pozdrowieniami w imieniu Komitetu Organizacyjnego Obchodów Wiktorii Wiedeńskiej

Film pt.: Boże Ciało

Filmowy dramat Boże Ciało juz w austriackich kinach.

Film opowiada o 20-letnim Danielu, który chce zostać księdzem, ale nie może uczestniczyć w seminarium z powodu przestępstwa. Po wyjściu z więzienia podszywa się pod księdza w małym miasteczku i inspiruje zszokowaną społeczność niekonwencjonalnymi metodami. Ale czy może uciec przed cieniem przeszłości? Wspaniały dramat o winie, moralności i duchowości, który łączy powagę z humorem. Dobrze zagrany i nominowany do Oscara.

Dziękczynienie na 100 urodziny Jana Pawła II

Czcigodni !

Z wielką radością piszemy, aby poinformować o jakże zaszczytnej  inicjatywie i prosimy gorąco o przekazanie tej informacji do wszystkich polskich księży posługujących w Austrii.

Jako Wspólnota Modlitewna św. Jana Pawła II przy Polskiej Misji Katolickiej w Wiedniu, podjęliśmy się chwalebnej akcji pt.:

100×100: Bukiet urodzinowy dla Jana Pawła II

100 mszy świętych na 100 urodziny Św. Jana Pawła II

Jak wiadomo, 18 maja 2020 obchodzimy setną rocznicę urodzin Karola Wojtyły – Papieża Jana Pawła II, wyjątkowego człowieka, który wpływał na losy świata. Przez ponad 26 lat kierował Kościołem. Podczas licznych pielgrzymek pociągał za sobą tłumy i dał się poznać jako charyzmatyczna osobowość, głosząca Słowo Boże w najróżniejszych zakątkach świata. Nie obawiał się ciężkich wyzwań, trudnych okoliczności. Bezgranicznie zaufał Bogu i jak często to podkreślał, oddawał i zawierzał się całkowicie Niepokalanej Maryi.

Nie lękajcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi” usłyszeliśmy podczas jego pierwszego papieskiego wystąpienia.  Jego słowa zachęty do głębokiej wiary, wypłynięcia na głębię, pozostania wiernym Chrystusowi towarzyszyły nam przez cały jego Pontyfikat.

Setne urodziny obchodzone w maju 2020 będą również wyjątkowe. Ze względu na obowiązujące przepisy epidemiologiczne, drastycznie ograniczające liczbę uczestników wydarzeń publicznych, nie jest możliwe zorganizowanie wielkich spotkań czy też uroczystych mszy świętych z udziałem wielu wiernych. Natomiast bardzo realne i zgodne z obowiązującymi przepisami będzie zorganizowanie wielu mszy świętych w wielu rozproszonych kościołach, które połączy wspólna idea i modlitwa wielu ludzi.

Zwracamy się z gorącą prośbą do wszystkich księży polskich o odprawianie mszy świętej w dniach 17.05 albo 18.05 w intencjach dziękczynnych za Papieża, jak również we wszystkich innych, które były treścią jego Pontyfikatu. Wspomnijmy Go i prośmy o Jego wstawiennictwo do Boga we wszystkich naszych sprawach.

Spróbujmy uczcić naszego wielkiego świętego 100 świętymi mszami na 100 lecie Jego Urodzin.

Drogi Księże ! Bardzo proszę o włączenie się w tą świętą akcję i przesłania nam informacji o odprawianej mszy św.

Aktualne zgłoszenia będą prezentowane na stronie JP2.at (wersja polska jp2.at/pl). To inicjatywa, której żaden wirus nie jest w stanie zatrzymać...Mamy już kapłanów w Austrii, we Włoszech, w Afryce, w Hiszpanii, w Polsce!!!

Liczymy też na Live Stream’y, dzięki którym moglibyśmy wspólnie przeżywać urodzinowe msze papieskie w naszych domach.

Zapraszamy wszystkich chętnych do współpracy.

Łączymy serdeczności z Wiednia!

(Stowarzyszenie im. Jana Pawła II w Wiedniu)

Majówki

Ojciec Święty zachęca w maju do modlitwy różańcowej w domach

Zbliża się maj, miesiąc, w którym lud Boży szczególnie żarliwie wyraża swoją miłość i nabożeństwo do Dziewicy Maryi. Do tradycji tego miesiąca należy odmawianie różańca w domu, w kręgu rodzinnym. Do docenienia tego wymiaru domowego, także z duchowego punktu widzenia, „zmusiły” nas ograniczenia pandemii. Dlatego postanowiłem, żeby w maju zaproponować wszystkim odkrycie na nowo piękna odmawiania różańca w domu – napisał Papież Franciszek w specjalnym liście na maj, do którego dołącza dwie propozycje modlitw do Matki Bożej, które można odmówić na zakończenie różańca.

Miłosierdzie Boże

KORONKA  DO  MIŁOSIERDZIA  BOŻEGO

  (do odmawiania na zwykłej cząstce różańca – 5 dziesiątków)

        Na początku
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.

        Na dużych paciorkach (1 raz)
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.

Na małych paciorkach (10 razy)
Dla Jego bolesnej męki, miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Na zakończenie (3 razy)
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.

https://www.faustyna.pl/zmbm/?20200420084705

Medytacja Papieża Franciszka wygłoszona na Placu św. Piotra 27.03.2020 r.

Wersja wideo:  https://www.youtube.com/watch?v=I_YhEC4jgk8

„Gdy zapadł wieczór” (Mk  4, 35). Tak  zaczyna się usłyszana przez nas Ewangelia. Od tygodni wydaje się, iż zapadł wieczór. Na naszych placach, ulicach i miastach zebrały się gęste ciemności; ogarnęły nasze życie, wypełniając wszystko ogłuszającą ciszą i posępną pustką,  która  paraliżuje  wszystko  na  swej  drodze.  Czuje  się  je  w  powietrzu,  dostrzega w gestach, mówią o tym spojrzenia. Przestraszyliśmy się i zagubiliśmy. Podobnie jak uczniów z Ewangelii ogarnęła nas niespodziewana i gwałtowna burza. Uświadomiliśmy sobie, że jesteśmy w tej samej łodzi, wszyscy słabi i zdezorientowani, ale jednocześnie ważni, wszyscy wezwani do wiosłowania razem, wszyscy potrzebujący, by pocieszać się nawzajem. Na tej łodzi… jesteśmy wszyscy. Tak jak ci uczniowie, którzy mówią jednym głosem i wołają w udręce: „giniemy” (w. 38), tak i my zdaliśmy sobie sprawę, że nie możemy iść naprzód każdy na własną rękę, ale jedynie razem.

 

Łatwo odnaleźć się w tym opowiadaniu. To, co trudno zrozumieć, to postawa Jezusa. Podczas gdy uczniowie są naturalnie zaniepokojeni i zrozpaczeni, On przebywa na rufie, w tej części łodzi, która idzie na dno jako pierwsza. I co czyni? Mimo rozgardiaszu śpi spokojnie, ufając Ojcu – to jedyny raz w Ewangelii, gdy widzimy Jezusa śpiącego. Kiedy następnie został

zbudzony, uciszywszy wiatr i wody, zwraca się do uczniów z tonem wyrzutu: „Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?” (w. 40).

 

Postarajmy się to zrozumieć. Na czym polega brak wiary uczniów, w odróżnieniu od ufności Jezusa? Oni nie przestali w Niego wierzyć, istotnie, wzywają Go. Ale zobaczmy, jak Go wzywają: „Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?” (w. 38). Nie obchodzi Cię to: myślą, że Jezus się nimi nie interesuje, że się o nich nie troszczy. Wśród nas, w naszych rodzinach, jedną z rzeczy, która boli najbardziej, jest to, kiedy słyszymy: „Czy tobie na mnie nie zależy?”. To zdanie boli i rozpętuje burze w sercach. Musiało też wstrząsnąć Jezusem. Bo nikomu nie zależy na nas bardziej, niż Jemu. Istotnie, kiedy został wezwany, natychmiast ocalił swoich załamanych uczniów.

 

Burza odsłania naszą bezradność i odkrywa te fałszywe i niepotrzebne pewniki, z jakimi zbudowaliśmy nasze programy działania, nasze plany, nasze nawyki i priorytety. Pokazuje nam, jak uśpiliśmy i porzuciliśmy to, co karmi, podtrzymuje i daje siłę naszemu życiu i naszej wspólnocie. Burza odsłania wszystkie postanowienia, by „zapakować” i zapomnieć o tym, co karmiło dusze naszych narodów; wszystkie te próby znieczulenia pozornie „zbawczymi” nawykami, niezdolnymi do odwoływania się do naszych korzeni i przywoływania pamięci naszych starszych, pozbawiając nas tym samym odporności niezbędnej do stawienia czoła przeciwnościom losu.

 

Wraz z burzą opadła maska tych stereotypów, za pomocą których ukrywaliśmy nasze „ego”, stale się martwiąc o własny obraz. Po raz kolejny odkryto tę (błogosławioną) wspólną przynależność, od której nie możemy uciec: przynależność jako braci.

 

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”. Panie, dziś wieczorem Twoje Słowo uderza i dotyka nas wszystkich. W tym naszym świecie, który kochasz bardziej niż my, ruszyliśmy naprzód na pełnych obrotach, czując się silnymi i zdolnymi do wszystkiego. Chciwi zysku, daliśmy się pochłonąć rzeczom i oszołomić pośpiechem. Nie zatrzymaliśmy się wobec Twoich wezwań, nie obudziliśmy się w obliczu wojen i planetarnych niesprawiedliwości, nie słuchaliśmy wołania ubogich i naszej poważnie chorej planety. Nadal byliśmy niewzruszeni, myśląc, że zawsze będziemy zdrowi w chorym świecie. Teraz, gdy jesteśmy na wzburzonym morzu, błagamy cię: „Zbudź się Panie!”.

 

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?” Panie, kierujesz do nas apel, apel o wiarę. Nie polega ona na tym, żeby być przekonanym, że istniejesz, ale na tym, by przyjść do  Ciebie  i  zaufać  Tobie.  W  tym  Wielkim  Poście  rozbrzmiewa  Twój  naglący  apel:

„Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem” (Jl 2, 12). Wzywasz nas, byśmy wykorzystali ten czas próby jako czas wyboru. Nie jest to czas Twojego sądu, ale naszego osądzenia: czas wyboru tego, co się liczy, a co przemija, oddzielenia tego, co konieczne od tego, co nim nie jest. Jest to czas przestawienia kursu życia ku Tobie, Panie, i ku innym. I możemy spojrzeć na wielu przykładnych towarzyszy drogi, którzy w obliczu strachu zareagowali oddając swoje życie. To sprawcza moc Ducha wylana i ukształtowana w odważnych  i wielkodusznych aktach poświęcenia się. Jest to życie Ducha zdolne do wyzwolenia, docenienia i ukazania, że nasze życie jest utkane i podtrzymywane przez zwykłych ludzi – zwykle zapomnianych – którzy nie pojawiają się w nagłówkach gazet i magazynów, ani na wielkich wybiegach ostatniego spektaklu, ale bez wątpienia zapisują dziś decydujące wydarzenia naszej historii: lekarze,  pielęgniarze  i  pielęgniarki,  pracownicy  supermarketów,  sprzątaczki,  opiekunki,

przewoźnicy, stróżowie porządku, wolontariusze, księża, zakonnice i bardzo wielu innych, którzy  zrozumieli,  że  nikt  nie  zbawia  się  sam.  W  obliczu  cierpienia,  gdzie  miarą  jest

prawdziwy rozwój naszych narodów, odkrywamy i doświadczamy modlitwy arcykapłańskiej Jezusa: „aby wszyscy stanowili jedno” (J 17, 21). Ileż osób codziennie wykazuje się cierpliwością i wlewa nadzieję, starając się nie siać paniki, lecz współodpowiedzialność. Iluż ojców, matek, dziadków i babć, nauczycieli ukazuje naszym dzieciom, za pomocą małych, codziennych gestów, jak stawić czoło kryzysowi i przejść przez niego, dostosowując nawyki, wznosząc oczy i rozbudzając modlitwę. Ileż osób się modli, ofiarowuje i wstawia się dla dobra wszystkich. Modlitwa i cicha posługa: to nasza zwycięska broń.

 

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”. Początkiem wiary jest świadomość, że potrzebujemy zbawienia. Nie jesteśmy samowystarczalni, sami toniemy; potrzebujemy Pana jak starożytni żeglarze gwiazd. Zaprośmy Jezusa do łodzi naszego życia. Przekażmy Mu nasze lęki, aby On je pokonał. Podobnie jak uczniowie doświadczymy, że z Nim na pokładzie nie dojdzie do katastrofy. Bo Boża moc polega na skierowaniu ku dobru wszystkiego, co się nam przytrafia, także rzeczy złych. Wnosi On w nasze burze pokój ducha, bo z Bogiem życie nigdy nie umiera.

 

Pan rzuca nam wyzwanie i w czasie burzy zaprasza nas do rozbudzenia i uaktywnienia solidarności  i  nadziei  zdolnych  nadać  trwałość,  wsparcie  i  znaczenie  tym  godzinom, w których wszystko wydaje się tonąć. Pan budzi się, aby rozbudzić i ożywić naszą wiarę paschalną. Mamy kotwicę: w Jego krzyżu zostaliśmy zbawieni. Mamy ster: w Jego krzyżu zostaliśmy odkupieni. Mamy nadzieję: w Jego krzyżu zostaliśmy uzdrowieni i ogarnięci, aby nic i nikt nas nie oddzielił od Jego odkupieńczej miłości. Pośród izolacji, w której cierpimy z powodu  braku  uczuć  i  spotkań,  doświadczając  braku  wielu  rzeczy,  po  raz  kolejny posłuchajmy wieści, która nas zbawia: On zmartwychwstał i żyje obok nas. Pan nas wzywa ze swego krzyża do odkrycia na nowo życia, które nas czeka, do spojrzenia na tych, którzy nas potrzebują, aby umocnić, rozpoznać i pobudzić łaskę, która jest w nas. Nie gaśmy knotka o nikłym płomieniu (por. Iz 42, 3), który nigdy nie słabnie, i pozwólmy, aby na nowo rozpalił nadzieję.

 

Przyjąć Jego krzyż, znaczy odnaleźć odwagę, by wziąć w ramiona wszystkie przeciwności obecnego czasu, porzucając na chwilę naszą tęsknotę za wszechmocą i posiadaniem, by uczynić miejsce dla twórczości, którą może wzbudzić jedynie Duch. Oznacza odnaleźć odwagę do otwarcia przestrzeni, gdzie wszyscy mogą się poczuć powołani i zezwolić na nowe formy gościnności, braterstwa i solidarności. W Jego krzyżu zostaliśmy zbawieni, aby przyjąć nadzieję i pozwolić, aby to ona umocniła i wspierała wszystkie środki i możliwe drogi, które mogą nam pomóc strzec siebie oraz strzec innych. Przyjąć Pana, aby przyjąć nadzieję. Oto moc wiary, która wyzwala ze strachu i daje nadzieję.

 

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”. Drodzy bracia i siostry, z tego miejsca, które opowiada o skalistej wierze Piotra, chciałbym dziś wieczorem powierzyć was wszystkich Panu, za wstawiennictwem Matki Bożej, Uzdrowienia Jego ludu, Gwiazdy wzburzonego morza. Z tej kolumnady, która obejmuje Rzym i świat, niech zstąpi na was, jak pocieszający uścisk, błogosławieństwo Boże. Panie, pobłogosław świat, daj zdrowie ciałom i pocieszenie sercom. Wzywasz nas, byśmy się nie lękali. Ale nasza wiara jest słaba i boimy się. Ale Ty, Panie, nie zostawiaj nas na łasce burzy. Powtórz raz jeszcze: „Wy się nie bójcie!” (Mt 28, 5). A my, razem z Piotrem, „wszystkie troski przerzucamy na Ciebie, gdyż Tobie zależy na nas” (por. 1 P 5, 7).

Droga Krzyżowa

W każdą niedziele Wielkiego Postu po Mszy św. o godz. 11:30 odprawiane jest nabożeństwo Drogi Krzyżowej.

Kawa Parafialna

Po Mszy św. o godz. 11.30 zapraszamy na kawę parafialną na placu kościelnym.

(kawa, domowe ciasta, napoje)

Kolędowanie

Po Mszy św. w niedziele 21.01.2020 spotkaliśmy się na wspólnym obiedzie i kolędowaniu.

Wielki Post

Po Mszach św. w Wielkim Poście odprawiane są nabożeństwa Drogi Krzyżowej. Zapraszamy

Spowiedź

Zachęcamy do sakramentu spowiedzi św. po Mszy św. Można umówić się również  w innym czasie.

Wspólnota Polska w Dross

serdecznie zaprasza na uroczystą Eucharystię poświęconą 20-rocznicy odprawiania Mszy Sw. w j. polskim, która odbędzie się w niedzielę 22.11.2015 o godz. 11:30 w kościele pod wezwaniem M.B.Fatimskiej.

Msze Sw. w intencji Polaków tworzących naszą wspólnotę celebruje Ks. Rektor Misji Polskiej w Wiedniu P. Mag. Krzysztof Kasperek CR.

Po modlitwie zapraszamy na spotkanie przy kawie parafialnej.